Dinsdag 17 maart 2020 (I & II)

Het uitzicht van vanochtend vroeg was grotendeels zoals verwacht, maar bevatte ook een verrassing.

Het verwachte:

De verrassing:

Dit stel zat vanochtend urenlang te tortelen aan de overkant van rue S-R, dat overigens meer een soort steeg is dan een straat, en nadat ik de schuifpui van de loggia had opengeschoven kon ik ze bijna aanraken...

Omdat de 'confinement total' om twaalf uur inging gebruikte ik de ochtenduren om nog zoveel mogelijk van de vrijheid te genieten.

Onderweg naar de supermarkt om de hoek passeer je het café-restaurant op de hoek, zo'n twintig stappen hiervandaan. De tent, die er op z'n facebook-pagina altijd zeer vrolijk uitzag, staat sinds een paar weken te koop. Iemand nog honderdveertigduizend euro over?

De Casino bleek open, niet echt een verrassing, maar buurman Monop' was helaas dicht, net als zo'n beetje alle andere winkels, trouwens. Het binnenstadswinkeltje bleek zeer goed in zijn assortiment te zitten maar tevens - ook niet echt een verrassing - duidelijk aan de dure kant. Doelgroep: oude dames uit de buurt en toeristen. Daar paste ik dus prima tussen.

Overigens hield werkelijk niemand zich aan de uitgevaardigde voorschriften. Casino doet niet aan corona:

Nadat de boodschappen naar huis, en daar vier trappen omhoog, waren gesleept was het tijd voor een kleine rondgang door Uzès. Daarbij vielen een paar dingen op.

Er was veel politie (CRS) op straat, en omdat die lui er ongeveer uitzien als de marechaussee op Schiphol leverde dat een enigszins morbide sfeer op. Ik had geen zin in gedoe, en heb ze dus niet gefotografeerd.

Op loopafstand van 19, rue S-R bevinden zich zeker een dozijn makelaarskantoren, maar voor zover ik kon zien hebben ze nauwelijks aanbod in Uzès zelf - het is allemaal villa's (met zwembad) op een paar kilometer afstand. Meest opvallende lid van het gilde:

Dé grote trekpleister van Uzès maakte vanochtend een nogal desolate indruk:

Heb overigens geen idee hoe het daar nu is, want ik mag dus niet naar buiten hè?

Na het noenmaal, dat voor een deel uit Morbier bestond, was het tijd de laptop te installeren, en dat gebeurde natuurlijk voor de schuifpui van de loggia:

Tot zover. Morgen minder.