Maandag 30 maart 2020 (XV)

Knap koud hier, vanochtend, vooral door een schrale noordoostelijke wind (kracht vier), die bijna aanvoelde als de legendarische Mistral. De oude dametjes schuifelden langs de gevels in uitdossingen alsof het midwinter was: iets op het hoofd, dikke sjaal om de hals, handschoenen aan. Bij de Maison de la Presse waren er eindelijk weer postzegels te koop. Of ik wel wist dat 'Europe' en 'Monde' tegenwoordig hetzelfde zijn? Nou, dat leek me raar, vooral voor de rest van de wereld. Nee, kwa tarief! Eén zo'n 'timbre violet' doet hier nu één euro veertig.

Terwijl ik inpakte (kranten, pennen, postzegels) pakte de dame van het Maison de la Presse - die van het omhooggehouden notitieblokje - het dagelijkse doosje bestelde boeken uit; dat waren er een stuk of acht waarbij - "ik verzin dit niet" - drie exemplaren van La Peste.

Thuisgekomen bleek Midi Libre een roep om hulp van de toeristenbranche te bevatten. Niet alleen in Uzès loopt er nog maar één toerist rond, en dat hakt er fors in bij een Regio (Occitanie) waar die branche jaarlijks goed is voor een omzet van zo'n zestien miljard (= ruim tien procent BBP):

Vanmiddag bleek, na enig zoeken, de lokale viticulteur in de rue Saint Firmin te zitten; hij heet ook zo:

Nu hartstikke dicht, natuurlijk, kwa corona, maar dat gaat de komende maanden nog wel anders worden.

Aan de inventaris toegevoegd (2):

Geen nieuws over Christophe - laten we het houden op "Geen nieuws, goed nieuws"...

Stappen? 3086?

À demain!