Vrijdag 10 april 2020 (XXVI)

De binnendoorroute naar de supermarktjes (en de bakkers, en het Maison de la Presse) gaat dus als volgt: linksaf de deur van dit veelgeprezen prachtpandje uit, dan gelijk weer rechts de rue de Plan de l'Oume in, en zo in de richting van het hart van het stadje: de Place aux Herbes. (Is trouwens ook enigszins bergaf, komen we nog op terug.)

Ongeveer op tweederde ligt dan de middeleeuwse tuin waarvan gisteren bleek dat-ie (inderdaad) dicht is, maar daarvoor al, ongeveer op éénderde, staat, aan een klein pleintje dat eigenlijk nauwelijks meer is dan een kruising van een paar steegachtige weggetjes, het meest prestigieuze pand van de binnenstad. Aan het einde van de zeventiende eeuw gebouwd als een zogeheten 'Hôtel Particulier' voor de toen hier zeer machtige familie Chambon de La Tour en nu sterrentent kwa hotel, restaurant, spa, alles d'r op en d'r aan.

Het heet nu 'La Maison d'Uzès' trouwens, voor wie gelijk wil boeken. (Kamers vanaf 223 euro per nacht...)

Iets voorbij die gesloten Jardin Médiéval treffen we dan ook nog het onderwerp voor het vierde deel in de (onregelmatig verschijnende) serie 'Uzès waterstad!'. Ook deze fontein staat overigens geheel leeg. En dan moet de zomer nog beginnen...

En dan nu op naar de vrijmibo, maar wel met héél andere muziek dan anders: www.youtube.com/watch?v=3n2Wn15dqqo.

Stappen? 1947!

Bon courage et à demain!