Vrijdag 20 maart 2020 (V)

Wie dit prachtpandje verlaat en linksaf slaat komt langs het café-restaurant dat te koop staat, maar dat hadden we al gezien, en daarom ging het vanochtend rechtsaf de rue Saint-Roman in. In de eerste bocht bleek zij-van-nummer-veertien groene vingers te hebben

en na de tweede bocht verscheen een pleintje-met-fonteintje:

Gisteren was er hier geen agent te zien, maar vandaag wemelde het ervan. Op elke straathoek zo'n duo in blauw. Het lijkt erop dat ze in zwermen neerstrijken, zich een paar uur te pletter controleren, en dan weer vertrekken om één stadje verderop hetzelfde te gaan doen.

En zo ging dus het eerste wat langere gesprek in het Frans - hoe passend - over het met de hand (over)geschreven attest en de noodzaak thuis te blijven. De jongste van het stel (blond, nog geen dertig, rodeappelwangetjes) sprak op vaderlijke toon waarderend over het (over)schrijfwerk en de beheersing van zijn taal. Een beleefdheid(sfrase), natuurlijk, maar toch hè, maar toch...

(Andermaal geen foto's; dat doe je niet met politielui in functie.)

Langs de terugweg van de SPAR hing deze poster op de dichtgeschilderde etalageruit van een te huur staande winkel:

Hij is al ruim twee jaar geleden overleden, maar nog steeds de grootste ster van het land... (Zal wel niet doorgaan, trouwens, deze avond, kwa confinement en alles.)

Stappen? 1744!

Post Scriptum

Iemand al een goed equivalent van 'lockdown' gezien of bedacht? In de geest van voornaamgenoot Koot misschien 'binnenblijf'?