Vrijdag 27 maart 2020 (XII)

"Frais mais joli" zei de dame van het Maison de la Presse vanochtend, en zo was het.

De ochtendwandeling begon langs een bekende route: linksaf, langs La Boca, dat nog steeds te koop staat, naar Boulevard Gide, maar op de Boulevard aangekomen ging het niet linksaf (langs het Lycée en richting Casino) maar voor het eerst rechtsaf: ergens achter de Parking Gide zou de 'déchetterie' moeten zijn. Dat klopte:

Van drie van de ondergrondse containers was de bedoeling duidelijk (glas, papier, de rest) maar de vierde stelde me voor een raadsel: vage plaatjes en kennelijk alleen te gebruiken voor wie een pasje heeft. Gaan we nog uitzoeken.

Op de hoek van de straat met die déchetterie (rue du College) en de Boulevard liet het Uzètiaans stedelijk waterbeheer zich weer eens van zijn mooiste kant zien:

Fraaie zwaan, maar helaas een droogstaande fontein. (Er is iets met Uzès en water; komen we in elk geval op terug als we ooit het onderwerp Pont du Gard gaan behandelen.)

Schuin tegenover de zwaan was er weer de paradox die opduikt bij elk wandelingetje in tijden van 'confinement': leuk om toch nog iets te zien, irritant om niet af en toe ergens binnen te kunnen lopen. Wat had ik hier graag even rondgekeken:

Op de befaamde Place aux Herbes stond vanochtend, zo bleek even later, slechts één kraam, maar wel een hele fijne:

Frankrijk = katholiek = vrijdag visdag!

Stappen? 1775!

À demain!