Zaterdag 4 april 2020 (XX)

Twee kwesties tegelijk aan de orde ("Twee klappen in één vlieg") vanochtend bij de terugkeer van het boodschappenrondje.

Eerstens. De bron van de (kerkelijke) muziek die 's-ochtends vroeg door de straten schalt. Die bron blijkt te liggen achter de spiegelfaçade van het huis op nummer 14 in de eerste bocht van rue S-R, het huis dat vrijdag 20 maart op de foto ging vanwege de weelderige begroeiing en de massa plantenpotten naast de deur. Als de bewoner van dat huis 's-ochtends naar buiten komt om al dat groen te verzorgen en te bewateren komen uit de openstaande voordeur ook de kerkkoren tevoorschijn.

Tweedens. Zij-met-de-groene-vingers van nummer 14 is helemaal geen zij maar een hij: gedrongen postuur, geheel in het zwart, grijze baard:

(Let op! Geluid aan!)

(Hier dat filmpje van Vincent en zijn koren, maar hoe?)

Er is hier niet alleen klein leed, in de vorm van vier kranten tegelijk op de mat, maar ook klein geluk. Veel dingen die je hier koopt zijn niet alleen lekkerder maar ook fraaier verpakt. De zaterdagse croissantjes, bijvoorbeeld, komen niet in zo'n plasic zakje met een ziljoen kleine perforaties, maar in dit zakje:

En wie een blikje tonijn (in olijfolie) koopt komt hiermee thuis:

Nog een klein 'Kijk zuidwaarts!'-momentje doen? Het hoofdredactioneel commentaar in de Volkskrant van vanochtend vraagt het kabinet om iedereen in Nederland binnenkort wat uitzicht te bieden op de hervatting van het publieke leven. Het woord 'exitstrategie' valt daarbij. Hier is het al zover, en werd gisteren een opperhoofd aangewezen voor de speciale ambtelijke club die bij het Ministerie van 'la santé' de 'déconfinement' gaat voorbereiden. Omdat de aangewezen man (Jean Castex) ook burgemeester van een stadje in de buurt is (Prades) staat er in de Midi Libre van vanochtend een kort interview met hem:

Stappen? 1845!

À demain et bon courage!