Maandag 27 april 2020 (XXXXII)

Dit is de rue de Rafin, die het pleintje voor de sjieke sterrentent Maison d'Uzès verbindt met het vijftig meter verderop en iets lager gelegen Place de l'Évêché:

Dat Maison d'Uzès, dat op vrijdag tien april (aflevering XXVI) al op de foto ging, werd dus aan het einde van de zeventiende eeuw gebouwd als Hôtel Particulier in opdracht van de toen hier zeer machtige familie Chambon de La Tour, en die gingen natuurlijk lekker dichtbij de bisschop en zijn paleis zitten.

Vanochtend viel, onderweg naar de SPAR aan de Esplanade, aan de gevel van 1, rue de Rafin, ineens deze steen op:

Voor de historici onder ons vast niks bijzonders, deze in graniet geslepen mededeling, maar ik zat gelijk met een hele zwik vragen. Hadden bisschoppen hun eigen geld naast een reguliere (wereldlijke) munt, of was dit in die tijd het enige geld dat in roulatie was? En was dat alleen in Uzès zo, of alleen hier in de buurt (Zuid-Frankrijk), of in heel Frankrijk, of...(enzoverder enzovoort)? Gaan we uitzoeken, komen we op terug.

Nog iets verderop, je bent dan al bijna bij de Place aux Herbes, ligt het Place d'Austerlitz, en daar is goed te zien wat de miljarden francs van Andrè Malraux' Monumentenwet uit 1963 hebben aangericht: alles keurig aangeharkt en opgepoetst, soms ook iets tè netjes, en overal een zeer rustig straatbeeld door het verbod op reclame-uitingen - in neon of anderszins - en op het gebruik van andere kleuren verf dan die ene tint grijs die je hier overal ziet. Geen oranjezonnetje in Uzès vandaag, maar een nogal bewolkte en benauwde ochtend, en het beeldbepalende gebouw aan dat Place d'Austerlitz kwam dus niet heel florissant op de foto, maar de kenmerken zijn toch wel duidelijk zichtbaar:

Ondertussen maakt heel Frankrijk zich op voor de onthulling, morgen, door Édouard Philippe van de wijze waarop zijn regering de déconfinement vanaf vier mei wil vormgeven; er is al bekend gemaakt dat maatregelen op zeventien verschillende terreinen zullen worden afgekondigd.

Vanuit het veelgeprezen prachtpandje aan 19, rue S-R viel daarbij vooral op dat die onthulling op zeer on-Franse manier lijkt te gaan geschieden. Normalerwijze, zou je denken, neemt dan Macron plaats achter zijn bureau op het Élysée, kijkt in de camera, en kondigt af wat er zal gebeuren, maar zo zal het dus niet gaan, morgen. Het is de regeringsleider die de zeventien plannen ontvouwt, en hij zal dat morgen doen in het huis en ten overstaan van de volksvertegenwoordiging, waarna een dag van parlementaire beraadslagingen en een avondlijke stemming.

Althans, dat was het plan. Veel leden van de 'Assemblée Nationale' (de Franse Tweede Kamer) hebben al aangekondigd dat ze geen zin hebben om zich op deze manier voor het blok te laten zetten, ze willen meer tijd voor reflectie en overleg. Ook de voorzitter van 'Le Sénat' (de Franse Eerste Kamer) protesteerde heftig, gisteren, in een interview in JDD, terwijl de leider van radicaal-links (Jean-Luc Mélanchon) gisteravond op de televisie aankondigde dat de fracties van zijn partij in beide Kamers, als het zo moet, sowieso tegen zullen stemmen, wat de inhoud van al die zeventien plannen ook mag zijn.

Macron zal spijt als haren op zijn hoofd hebben. Was-ie nou maar gewoon weer voor die camera gaan zitten.

Stappen? 2414!

Bon courage et à la prochaine!