Zaterdag 23 mei 2020

23 mei 2020
2 minuten om te lezen

Strooien hoeden zijn de nieuwe paniers, zoveel is wel duidelijk na een tweede rondgang over die Grote En Geweldige Markt waar iedereen het altijd over heeft als het over Uzès gaat. In fikse stapels liggen ze op de kramen, zoals hier langs Boulevard Gide:

Ze zijn vooral bedoeld voor de (Britse) toeristen, gok ik, voor als ze terug zijn in hun perfide Albion en daar weer aan het tuinieren slaan, want nooit, nooit, never nooit zie je in Uzès iemand met zo'n ding op zijn hoofd.

Vanochtend vroeg was het nog vrij rustig in dit stadje, maar het gemeentebestuur verwachtte kennelijk problemen, bijvoorbeeld door onvoldoende mogelijkheid om afstand te houden tijdens de drukkere uren, en had alvast deze oplossing verzonnen:

Links, dat is de kant van de binnenstad, staan de kramen voor een deel op het trottoir en voor een deel op de strook die normaal vol staat met geparkeerde auto's, en rechts is alle parkeren vandaag 'gewoon' verboden en de daardoor vrijgekomen ruimte - verderop staan de pylonen - bij het trottoir getrokken. (Dit is Boulvard Gambetta, iets voorbij Casino en Monop'.) Ook in Uzès noopt het corona-gedoe tot harder en beter nadenken over het gebruik van de publieke ruimte, en ook hier delft geparkeerd blik daarbij het onderspit.

Dat van dat afstand houden is overigens in het doordeweekse leven in het geheel niet aan de orde. Alles is hier krap bemeten, de straatjes die eigenlijk meer steegjes zijn, de gangpaden in de supermarktjes, overal bots je tegen anderen en zij tegen jou. Bij het afrekenen in het Maison de la Presse sta je altijd, het gebeurde ook deze ochtend weer, met een stuk of wat klanten hutjemutje op elkaar te wachten voor de kassa - en dat dan niet voor even, een minuutje of zo, want er moet natuurlijk, we zijn in Frankrijk hè, uitgebreid de tijd genomen worden voor van alles en nog wat, en een praatje over dit, en een bestellinkje van dat, je staat daar gewoon een minuut of tien als in lijn 19 tijdens een drukke pré-corona ochtendspits. (Terzijde doen? Àls er al iets is met afstand houden, je ziet het hier bij een paar bakkers en in een enkele kiosk, gaat dat in Frankrijk - zoals in veel landen op de wereld - conform het advies van de WHO over één meter. Uitsluitend in Nederland zit iedereen opgescheept met die anderhalve meter, en dat dan waarschijnlijk alleen maar omdat die curieuze clown aan wie het Ministerie van Economische Zaken is toevertrouwd een maand of twee geleden uit zijn losse pols iets riep over 'de anderhalvemeter-economie', de minister-president dat vervolgens wel lollig vond en overnam, en niemand er nu meer vanaf kan.)

Langs de Boulevards en op de Esplanade staan de handelaren, en op de Place aux Herbes staan dus de 'producteurs', zij die wat ze ons proberen te verkopen ook zelf hebben geteeld, gekweekt of gemaakt. Er zijn asperges en aardbeien in overvloed - je krijgt ze bijna cadeau - maar er is maar één kraam met 'Les Miels d'Uzès'